บันทึกการเรียนรู้ครั้งที่ 3

สิ่งที่เรียนรู้

การเขียนให้ถูกต้อง

ความหมายของการเขียนคือการถ่ายทอดความรู้ความคิดความรู้สึกและความต้องการ ของผู้ส่งสารออกไปเป็นลายลักษณ์อักษรเพื่อสื่อความหมายให้ผู้รับสารอ่าน ทำความเข้าใจ ตอบสนองได้ตรงตามวัตถุประสงค์ของผู้ส่งสาร

ลักษณะของภาษา

ภาษาปาก  ภาษาพูด  ภาาากึ่งแบบแผน ภาษาแบบแผน

ข้อแนะนำการใช้ภาษา

ใช้คำให้ตรงตามความหมาย

ความหมายโดยตรงหรือนัยตรง

ความหมายโดยนัยหรือนัยประหวัด (ความหมายแฟง)

คำที่มีความหมายคล้ายกัน

เช่น ชุก ชุม ชุกชุม

-ช่วงเดือนเมษายนมีผลไม้ ชุก

-ที่บ้านยุง ชุม

-สมัยก่อนหมู่บ้านนี้มีโจรผู้ร้าย ชุกชุม

กริยา / กิริยา

-วศินมี กิริยา เรียบร้อย

คำว่า กริยา ใช้เรียกคำนามและสรรพนามเท่านั้น

คำเชื่อม

-เช่น  กับ หรือ และ เพราะ....จึง

คำในสำนวน

-กรงเกวียน กำเกวียน  

-เหงยหน้า อ้าปาก

-ดาบสองคม

-กำแพงมีหู ประตูมีช่อง 

-ตีตนก่อนไข้ 

-ไกลปืนเที่ยง

-เห็นกรงจักร เป็นดอกบัว

-ชุบมือเปิบ

-น้ำท่วมทุ่งผักบุ้งโหรงเหรง

การใช้คำที่ไม่เป็นแบบแผน

หลีกเลี่ยง

คำเขียนหรือเสียงต่างจากภาษาเขียนที่เป็นแบบแผน

เช่น หรอ ยังไง ฝุดๆ จุ๊บุ๊

ภาษาถิ่น

เช่น เบิงเลย แซ่มหลาย บ่าว ขนำ

ความรู้ใหม่

ได้เข้าใจเรื่องการเขียนบล็อคเกอร์ได้อย่างถูกต้อง ถูกวิธี

ได้รู้จัก แม่น้ำทั้ง 5สาย คือ คงคา ยมุนา อจิรวลี สรภู มหิ

ข้อเสนอแนะ

อยากให้อาจารย์เข้าสอนเร็วๆ เพราะสอนสนุกไม่เครียด

บันทึกการเรียนรู้ครั้งที่2

สิ่งที่เรียนรู้. ภาษาคือถ้อยคำในภาษาพูดในภาษาเขียนแต่ใช้เฉพาะกลุ่มใดกลุ่มหนึ่ง

เสียง ตัวหนังสือ หรือกิริยาอาการที่สื่อสารความได้

(คอม) กลุ่มชุดอักขระ สัญนิยม กฏเกณฑ์ที่กพหนดขึ้นเพื่อสั่งงานคอมพิวเตอร์

โดยปริยายหมายความว่าสาระ เรื่องราว เนื้อความที่เข้าใจกัน

*สรุปได้ว่าภาษา คือ คำพูดหรือถ้อยคำ

ประเภทของภาษา

การสื่อสารด้วยวาจา หรือ วจรภาษา 

การสื่อสารที่มิใช่วาจา หรือ อวจนภาษา

การสื่อสารด้วยจักษุสัมผัส หรือ การมองเห็น

ลักษณะทั่วไปของภาษา

ภาษาต้องมีเสียง+ความหมาย

ภาษามีระบบระเบียบ มีไวยากรณ์เฉพาะของแต่ละภาษา

ภาษาเกิดจากการเรียนรู้ โดยมีสิ่แแวดล้อมเป็นตัวกำหนด

ภาษามีจำนวนประโยคไม่รู้จบ

ภาษามีการเปลี่ยนแปลง

ความหมายกว้างขึ้น ความหมายแคบลง

*ภาษาคือการกำหนดสัญลักษณ์

สักษณะเฉพาะของภาษาไทย

ภาษาไทยมีตัวอักษรเป็นของตนเอง

ภาษาไทยเป็นภาษาคำโดด

ภาษาไทยส่วนมากเป็นคำพยางค์เดียว

คำเดียวอาจมีหลายความหมาย

ภาษาไทยมีลักษณะนาม

ภาษาไทยมีระบบเสียงสูงต่ำคือวรรณยุกต์

ภาษาไทยเป็นภาษาที่มีชั้นเชิง คำกวี

ภาษาพูดและภาษาเขียน

ภาษาเขียนไม่ใช้ถ้อยคำหลายคำที่เราใ้ชในภาษาพูดเท่านั้น

ภาษาเขียนไม่มีสำนวนเปรียบเทียบหรือคำแสลงที่ยังไม่เป็นที่ยอมรับในภาษา

ภาษาเขียนมีการเรียบเรียงถ้อยคำที่สละสลวยชัดเจนไม่ซ้ำคำหรือซ้ำความ

ภาษาเขียน ผู้เรียนไม่มีโอกาสแก้ไขเปลี่ยนแปลงได้

สรุป ภาษาพูด คือ ภาษาที่ผู้ใช้ภาษาใช้สื่อสานในชีวิตประจำวันด้วยการพูดน้นเอง

สรุป ภาษาเขียน คือภาษาที่เป็นลายลักษณ์อักษรบันทึกไว้เป็นหลักฐานอ้างอิง

ความรู้ใหม่ที่ได้รับ. ได้เรียนรู้การแก้ไขภาษาพูดให้เป็นภาษาเขียนได้อย่างถูกต้อง

 

ข้อเสนอแนะ. อยากให้มีกิจกรรมในชั้นเรียนเพื่อผ่อนคลายความตรึงเครียด

บันทึกการเรียนรู้ครั้งที่1

สิ่งที่ได้เรียนรู้ ได้รู้การจัดรูปแบบ วิธี และเทคนิคการเรียนการสอน การสอนรู้ว่าครูต้องเป็นผู้อำนวยความสะดวกในชั้นเรียน ได้รับข้อตกลงเบื้องต้นภายในชั้นเรียน
ความรู้ใหม่ที่ได้รับคือ รู้ว่า การสอนแบบนิรนัย Deductive เป็นเทคนิคการเรียนการสอนโดยการยกทฤษฏี เป็นการยกตัวอย่าง รู้วิธีการใช้blogger
ข้อเสนอแนะ ข้อสอบปลายภาคไม่อยากให้เป็นข้อเขียนหมดทุกข้อ