วันอังคารที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2557

บันทึกการเรียนรู้ครั้งที่ 6


ประเภทของโวหาร
  1.บรรยายโวหาร คือกระบวนความที่แจกแจงเรื่องอย่างละเอียอ แจ่มแจ้งหรือให้ผู้อ่านเข้าใจ
  2. พรรณนาโวหาร คือการเขียนบรรยายการเรื่องราวอย่างละเอียอ ประณีต โดยแทรกอารมณ์โน้มน้าวให้ผู่อ่านเกิดอารมณ์และภาพพจน์คล้อยตาม
  3. เทศนาโวหาร คือ กระบวนการเขียนแบบแนะนำสั่งสอนโน้มน้าวให้ผุ้อ่านเห็นและปฏิบัติตาม
  4.อุปมาโวหาร คือ กระบวนการเขียนเปรียบเทียบให้เกิดความคมคายให้ชัดเจนขึ้น
  5. สาธกโวหาร คือกระบวนการเขียนตัวอย่างหรือเรื่องราวประกอบเนื้อเรื่องเพื่อให้เข้าใจเนื้อหามากขึ้น
            ประเภทภาพพจน์
                คือถ้อยคำที่เรียบเรียงเป็นสำนวนที่ไม่กล่าวตรงไปตรงมาแต่ทำให้เกิดเป็นภาพถ่ายอย่างและถ่ายทอดอารมณ์ได้อย่างกว้างขวาง
           ประเภทของภาพพจน์
         อุปมา คือการเปรียบเทียบว่าสิ่งหนึ่งเหมือนกับสิ่งหนึ่งโดยใช้คำเชื่อมที่มีความหมายเช่นเดียวกับคำว่า "เหมือน"
         อุปลักษณ์ คือ การเปรียบเทียบสิ่งหนึ่งด้วยการเล่าถึงอีกสิ่งหนึ่งโดยไม่มีคำเชื่อม มักใช้กริยา "คือและเป็น"
         อธิพจน์หรืออติพจน์ คือ การกล่าวเกินจริง (ใช้ในภาษาพูด)
         อวพจน์ คือ การกล่าวน้อยกว่าความเป็นจริง
         สัญลักษณ์ คือ การเรียกสิ่งหนึ่งแทนอีกสิ่งหนึ่ง โดยใช้คำอื่นมาแทนไม่เรียกตรงๆ
         นามนัย คือ การใช้คำหรือวลีซึ่งบ่งลัษณะหรือคุณสมบัติของสิ่งใดสิ่งหนึ่งแทนอีกสิ่งหนึ่งคล้ายๆสัญลักษณ์ แต่ต่างกันตรงที่ "นามนัยนั้นจะดึงเอาลักษณะบางส่วนของสิ่งหนึ่ง"
       สัพพจน์ คือการเรียเสียงธรรมชาติ
       บุคลาธิษฐานหรือบุคคลวัต 
        ปฏิพจน์หรือปฏิภาคพจน์


ความรู้ใหม่ที่ได้รับ


ได้รู้การใช้สัญลักษณ์แทน การเรียกชื่อสิ่งต่างๆ เช่นสีดำ แทน ความมืด หรือความตาย ความเศร้า

ข้อเสนอแนะ
เป็นการเรียนการสอนที่สนุก ไม่เครียด และยังได้รับความรู้ไปใช้ในชีวิตประจำวันได้เป็นอย่างดี เป็นการทบทวนบทเรียนที่ได้เรียนมาแล้วให้เข้าใจมากขึ้น

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น