กวีนิพนธ์
คือบทร้อยกรองที่สร้างสรรค์ความงามด้วยตัวอักษร เสียง จังหวะ หรือท่วงทำนอง มีถ้อยคำสื่อสารอันอาจเป็นสัญลักษณ์หรือสร้างภาพพจน์เพื่อให้ผู้อ่านเกิดจินตนาการได้อย่างสวยงามกว้างไกลและไร้ขอบเขตรวมทั้งเกิดความรู้สึกสะเทือนใจที่ลึกซึ่ง
การเขียนกวีนิพนธ์
- คำสัมผัสคล้องจอง
พยางค์ที่คล้องจองด้วยเสียงสระหรือเสียงพยัญชนะ หากคล้องจองด้วยเสียงสระ เรียกว่าสัมผัสสระ หากคล้องจองด้วยเสียงพยัญชนะเรียกว่า สัมผัสอักษร
- สัมผัสนอก สัมผัสใน
สัมผัสนอก วรรคและนอกบทหรือระหว่างวรรคระหว่างบทเป็นสัมผัสบังคับด้วยเสียงสระ เมื่อไรพูดถึงสัมผัสนอกก็คือสัมผัสบังคับนั่นเอง
สัมผัสใน วรรคเดียวกันมีทั้งสัมผัสสระและอักษรเป็นสัมผัสที่มีเพื่อความไพเราะ
- คำเสียงสูง(จัตวา)
วรรครับ = เสียงสูงจัตวา
- คำไวพจน์
คือคำที่มีความหมายอย่างเดียวกันหรือคำพ้องความหมายนั้น
- คำเอก คำโท
คำเอก คือคำที่มีรูปเอก (คำบังคับในโครงสี่สุภาพ)
คำโท เช่น แต่งแต้ม ต่อต้าน ต่อสู้ แก่กล้า ร่ำร้อง เลิศล้วน ปกป้อง
- คำคู่
เช่น ต่อเติม เสริมส่ง
ร้อยกรองมี 5 ชนิด
1.โครง
2.ฉันท์
3.กาพย์
4.กลอน
5.ร่าย
คำร้อยกรองเรียกอีกอย่างว่า คำประพันธ์
บทสรุป
การใช้คำคล้องจอง เป็นลักษณะหนึ่งขงการเขียนบทร้อยกรอง ทีซึ่งทำให้เกิดความไพเราะและมีความหมาย คำคล้องจองเป้นคำที่ใช้ สระตัวเดียวกันหรือมีตัวสะกดมาตรตราเดียวกันหรือมีตัวสพกดมาตรตราเดียวกันรูปแบบของคำคล้องจองที่พบทั่วไป มีปริศนาคำท้าย สำนวนโวหารและสำนวนไทย เป็นต้น
การเขียนกาพย์ยานี ๑๑
คือ ต้องเขียน หน้า 5 หลัง 6 บังคับจำนวนคำ วรรค และสัมผัสเช่นเดียวกับการแต่งกลอน
บทสรุป
กาพย์คือคำชนิดหนึ่ง ที่มีกำหนด คณะ พยางค์ และสัมผัส เช่นเดียวกับฉันท์แต่ไม่มีคำบังคับ คำครุ ลหุ อย่างฉันท์
กาพย์จำแนกได้ ดังนี้
1.กาพย์ยานี ๑๑
2.กาพย์ฉบัง ๑๖
3.กาพย์สุรางคนางค์ ๒๖
4.กาพย์ห่อโครง
5.กาพย์เห่เรือ
6.กาพย์ขับไม้
ควมรู้ใหม่ที่ได้รับ
ได้รู้ว่า วรรณกรรม เป็นงานเขียนทุกประเภท ยกเว้นหนังสือเรียน
วรรณคดี เป็นเรื่องที่ใช้ระยะเวลา มีคนยอมรับร่วมกันทั้งหมด หนังสือต้องมีตราวรรณคดีสโมสร
ข้อเสนอแนะ
การสอนของอาจารย์ สามารถนำเอามาปรับใช้ในการนำเสนองานได้เป็นอย่างดี เพราะ มีการสรุปเนื้อหาที่ชัดเจนและมีกิจกรรมหลังเรียนที่ผู้เรียนได้มีส่วนร่วมทำให้ไม่เครียดและเข้าใจเนื้อหามากขึ้น
นางสาวเนตรนารี บุญประเสริฐ
รหัส 55113400212 D1
เนื้อหาชัดเจน ครบถ้วน อ่านแล้วเข้าใจง่ายมากค่ะ
ตอบลบ